Aziz VALENTİN,Yaktın Bizi

Evet Evet Şubat ayı girince çoğunlukta bir telaş...Sebebi 14 Şubat Sevgililer günü.Kimi sevgilisine alacağı hediyeyi düşünmeye aylar öncesinden başladı ya da ilan-ı aşk etmek için bir yıl boyunca bugünü bekledi.Kimi o günün bu yıl da yanlız geçmesinden şikayetçi.Her yıl ticari hareketlenme sağladığı bir çok yoruma da açık olan “ Sevgililer Günü”aslında sevgi uğruna ölmeyi göze alan bir adamdan miras ve sıradan bir güne büyük anlamlar katmaktan çok daha fazlasıdır....

 

Peki kaçımız 14 Şubat Sevgililer Gününün hikayesini biliyoruz(sesler gelmeye başladı bile kulağıma bir çoğumuz bilmiyoruz.)Sizlere biraz bu hikayeden bahsedeyim:)

 

Kitaplara,oyunlara,filmlere konu olmuş bir hikayesi vardır aslında...Roma İmparatorluğu’na uzanan hikayeler,birbirinden farklı efsaneler anlatılmıştır.Aşka canını feda eden VALENTİNE’nin anısına uzun yıllardır bozulmayan bir geleneğe dönüşen “Sevgililer Günü” tüm dünya tarafından kutlanır hale geldi.Mağazaları,sokakları,evleri kırmızıya boyayan bu özel gün yaklaştıkça heyecanlanmamak,etraftaki mutlu çiftleri görüp özenmemek ise bu günü tamamen ticari olduğunu düşünenler için bile neredeyse imkansız.Rengini biraz aşktan birazda Valentine’nin ölümsüz ölümsüz sevgi uğruna akıtılan kanından alıyor...Hepiniz merakla niçin kan akıtıldı nasıl ölümü göze alacak kadar çok sevdi diye merak edip heyecanla öyküsünü bekliyorsunuz daha fazla bekletmiycem sizleri ...

 

Romalıların evlilik tanrıçası “Juno”adına her yıl 14 Şubat’ta düzenlediği şenliklere dayanıyor.Kendilerine uygun eş adayını bulmak için çeşitli oyunlar yapılan bu eğlenceler sayesinde evlilikler artıyor ve bu durum dönemin askerlik tutkunu imparatoru 2.Claudius’un hiç hoşuna gitmiyordu.Ordusuna savaşacak asker bulamayışını,aşık olup evlenen erkeklerin ailelerinden ve sevdiklerinden ayrılmak istemeyişlerine bağlıyordu.Bulduğu çözüm ise tüm nişan ve evlilikleri yasaklamak oldu.Aşkın ve sevginin gücüne inanarak bu emre karşı çıkanlar arasında bulunan filozof Valentinus,kalabalıklara konuşmalar yapıp,gittiği her yerde insanlara imparatorun hatalı olduğunu anlatıyordu.Kısa süre içinde durumu öğrenen imparator,Valentinus ‘u yakalattı ve mahkum etti.Aşkın yasaklandığı bir dönemde adında bile “sevgili”anlamın barındıran bir Aziz,kapatıldığı zindanda hayatının aşkını bulmuş;idam edildiği 14 Şubat tarihi ise “Aziz Valentine Günü”olarak tarihe geçmiştir.Sevgilisinin Valentine’nin mezarı başına diktiği badem ağacı günümüzde ölümsüz sevgi,aşk ve dostluğun simgesi olarak bilinir.

 

Evet hikayesini anlatmaya çalıştım sizlere,Sevgililer gününde tatbiki de bir sevgiliye ihtiyaç olduğunu düşünmüyorum.Bazen bir çiçeğe,bir kuşa,bir köpeğe de sevgi gösteririz.Kendimi örnek göstermek gerekirse benim sevgilim Oğlum...Sevgililer günü ne aslında “SEVGİ” günü de diyebilir bence tabi bana katılmayanlarda olabilir aranızda Sevgililer Günü bir erkeğe ya da bir kadına karşı hissedilen duygular değildir sadece.Anne’ye Baba’ya Arkadaş’a Kardeş ‘e de duyulur.Toplumumuzda sadece çifler değil herkes 14 Şubat’ta hatırlanıp o gün herkes birbirine sevdiğini yeniden söylemeli...

Ben burdan herkesin 14 Şubat SEVGİ gününü en içten duygularımla kutluyorum...Hayat çok kısa zaman kaybetmeyin içinizdeki sevgiyi karşınızdakine söylemekten çekinmeyin.Tıpkı yılbaşı umutlarımızda olduğu gibi, günü nasıl geçirirsek bütün yıl da öyle geçer .

 

KIRMIZI,SICAK ve AŞK DOLU...

 

SEVGİYLE KALIN

 

DUYGU YILDIZ